«بعد از تلاشهای دکتر شریعتی، دختر مسلمان با حجاب، لباسش مانتو، شلوار و روسری و در ظاهر بسیار شیک و در باطن با مطالعه بود. از نظر علمی و فکری پیشرفته و دارای قدرت تجزیه و تحلیل بود. در نتیجه در دانشگاه و پس از مدتی در جامعه با قدرت ورود پیدا میکرد و این یکی از نتایج آن تلاشها بود. این پدیده اگرچه در سالهای نخست دهه ۱۳۵۰ از دانشگاه شروع شد اما در سالهای ۱۳۵۶ تا ۵۷ بروز و ظهور اجتماعی یافت و ما نه تنها شاهد زنان و دختران باحجاب اسلامی در تظاهرات خیابانی بودیم، بلکه بیحجابها که همچنان بیحجاب هستند وقتی به انقلاب میپیوستند بدون اینکه حتی یک نفر در تظاهرات به آنها بگوید خانم چادر سرت کن! چادر به سر در تظاهرات شرکت میکردند، حتی بعد از پایان تظاهرات چادر شان را کنار میگذاشتند. و در این میان آنچه مهم است اینکه چادر (حجاب) در جامعه سمبل انقلاب شد و این در حالی است که این سمبل روشنفکری و انقلابیگری پیشتر با حجاب اسلامی در دانشگاهها جا افتاده بود.»
(صفحه ۸۵ کتاب « انقلاب و دیپلماسی در خاطرات سیدمحمد صد
ر)
