پس‌لرزه‌های زلزله‌ی سی‌سخت، تنها لرزش زمین نیست!

به گزارش دنانیوز؛ رفعت کاظمی؛ اگر پس‌لرزه‌های زلزله‌ی سی‌سخت را تنها در لرزش زمین خلاصه نکنیم که نمی‌کنیم، به مسائل مهمی می‌رسیم که عدم پرداختن به آن‌ها موجبات بروز نارضایتی‌ها را بیش از آنچه که هست، فراهم می‌آورد. امروز استان کهگیلویه و بویراحمد در شرایط بسیار خطیر و تجربه‌ای نو قرار دارد که بارِ تکلیفیِ همه‌ی مردم، مسئولین، تشکل‌ها، رسانه‌ها و… را مضاعف و متفاوت با قبل از این شرایط کرده است، و یقیناً درک و فهم عمومی نسبت به این شرایط و متعاقباً برنامه‌ریزی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها باتوجه به وضع موجود است که می‌تواند عبور از این مقطعِ حساس را تسهیل یا دشوار نماید.

آنچه امروز در صحنه‌ی عمل و در مواجهه با این بحران می‌بینیم عموماً ابتدائیات و بدیهیات هستند. دقیق‌تر اینکه؛ رفت‌و‌آمد مسئولین و سیاسیون ملی به استان، جلسات، تصمیم‌ها، وعده‌ها و ‌پاره‌ای خدمات، همگی قابل پیش‌بینی بوده و دور از ذهن نیست. اما مهم آن است که بدانیم اهمیتِ آنچه در زیر پوست شهر می‌گذرد از این مسائل آشکار، نه تنها کمتر نبوده، که گاهی برابر و یا بیشتر هم می‌شود.

در این مرقومه و در حد وُسع، گریزی به چند پس‌لرزه‌ی زیرپوستی از زلزله‌ی ۲۹ بهمن سی‌سخت خواهم زد. مسائلی که در اخبار رسمی از آن‌ها حرفی به میان نمی‌آید و یا کمتر می‌آید؛

برآیند بحران کرونا و اخیراً نوع جهش یافته‌ی‌ آن را با بحران زلزله، به همراهِ چاشنی محرومیت‌های استان، آن هم در آستانه‌ی تعطیلات سال نو که درنظر بگیریم به بحرانِ جدید و بالقوه‌ای خواهیم رسید که از هم‌اکنون برای پیشگیری از بالفعل شدن آن، باید به فکر مدیریت آن بود تا مانند ۲۹بهمن غافلگیر نشد.

در این راستا باید پرسید؛

  • آیا مسئولین باتوجه به توصیفی که صورت گرفت برای یک استان بحران‌زده، تدابیرِ فوقِ ویژه، از جهات مختلف اندیشیده‌اند؟

  • چرا هیچ صحبتی درخصوص تزریق خارج از نوبت واکسن کرونا برای مردم زلزله‌زده‌ی شهرستان دنا نمی‌شنویم؟

  • آیا ورودی و خروجی‌ مبادی استان و به‌طور خاص شهرستان دنا، تحت کنترل و مراقبت جدی به جهت پیشگیری از شیوع کرونا، برای بازه‌ای حداقل یک ماهه قرار دارد و خاطر مردم منطقه می‌تواند از عدم بروز مسئله‌ای تازه، آسوده باشد؟

  • آیا تنها دادن بسته‌های حاوی وسایل بهداشتی به مردم زلزله‌زده برای پیشگیری از بیماری‌ها کفایت می‌کند؟

  • آیا مسئولین و متولیان امر هنوز نیاز به تامین کانکس‌های بهداشت عمومی (حمام و توالت) را در منطقه احساس نکرده‌اند؟

  • آیا مسئولین انتظار دارند که مردمِ این‌ منطقه در بازه‌ای تقریبا ۶ ماهه در چادر به سر برده و هر بار برای رفع نیازهای بهداشتی‌شان به یکی از بستگان و همسایه‌ها پناه ببرند؟

  • آیا معاونت‌‌ بانوان در نهادها و دستگاه‌های مختلف استانی و ملی، حواسشان به زنان و دختران‌ زلزله‌زده‌ی شهرستان دنا هست؟ و اصلا آیا به این فکر کرده‌اند که یکی از ضروری‌ترین و ابتدایی‌ترین مسائل جامعه‌ی زنان بعد از زلزله (آن هم در این شرایط آب‌وهوایی)، چگونگی رفع نیازهای مداوم و روزانه‌ی بهداشتی‌ و دسترسی دائم به آب گرم است؟

  • آیا این بانوانِ معاون و مسئول، می‌توانند چنین شرایطی را برای خود تحمل کنند و چند ماه با آن کنار بیایند؟

  • آیا همه‌ی مستاجرینی که هم وسایل زندگی‌شان از دست رفته و هم‌ بی‌خانمان شده‌اند الان توانایی اجاره‌ی یک مسکن و محل سکونت را دارند؟

  • آیا رفتار صاحب‌خانه‌ها با مستاجرین در این شرایط، مطابق با اخلاق، نوع‌دوستی و قانون است؟

  • آیا هیچ سوءاستفاده‌ای پس از این زلزله، از رابطه‌ی موجر و مستاجر در منطقه‌ی موردنظر صورت نگرفته است؟
  • آیا جامعه‌ی حقوق‌دانان و وکلای استان برای پیشگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی، به منطقه‌ی زلزله‌زده سفر کرده و به مردم بحران‌زده، مشاوره‌های حقوقیِ لازم را داده‌اند؟

این آیا‌ها هنوز جای ادامه دادن را دارند و این یعنی اینکه نباید اخبار و مسائل مربوط به زلزله را تنها در گزارش‌های درشت و روبنایی خلاصه کرد، چراکه در این قبیل بحران‌ها، مسائلِ درظاهر جزئی‌تر و البته مهمی وجود دارند که عدم توجه به آن‌ها به نارضایتی و خشمِ عمومی و نهایتاً نافرمانی عمومی منتج خواهد شد!

ما تکلیف داریم تا روزی که سی‌سخت دوباره به شرایط عادی بازگردد از “همه‌ی” مسائل آنجا بگوییم و بنویسیم و به‌عنوان اصحاب رسانه‌ی استان باید درکنار “تزریق امیدِ واقعی” به مردم، از عادی‌سازیِ کم‌کاری‌ها و سهل‌انگاری‌ها پیشگیری کرده و به گونه‌ای رفتار نکنیم که گویا اتفاق خاصی نیفتاده، و کار به آنجا نرسد که صفحات مجازیِ شخصی به مرجع خبریِ کمبودها، ضعف‌ها و نیازهای زیرپوستیِ سی‌سخت مبدل شود!

انتهای پیام/

  • نویسنده : رفعت کاظمی