اشکان صابری نیک

دبیرانجمن علمی علوم سیاسی

عدالت آموزشی و خصوصی سازی آموزش و پرورش

با جدیت میتوان گفت: این نوع سیاست نتیجه ای جز تبدیل نظام آموزشی به یک بنگاه اقتصادی و در نتیجه تبعیض، تضاد طبقاتی(محرومیت یک قشر از تحصیل) ندارد و نخواهد داشت

*مطلبی که می خوانید از سری یادداشت های مخاطبین پایگاه خبری تحلیلی دنانیوز است و انتشار آن الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست، می توانید با ارسال یادداشت خود، این مطلب را تأیید یا نقد کنید.

مسئله ای بسیار مهم که امروزه در بخش های مختلف شاهد اجرای گام به گام آن هستیم، از صنعت گرفته تا مسکن، ورزش و… اما شاید به جرأت بتوان گفت: که مهم ترین مسئله در حوزه ی خصوصی سازی آموزش میباشد. در ابتدا تعریفی مختصر از خصوصی سازی ارائه میدهم که عبارت است از تغییری در تعادل و هماهنگی بین حکومت و بازار به نفع بازار و یا وسیله ای برای افزایش کارایی مالی و اجتماعی یک موسسه اقتصادی. با توجه به این تعریف یعنی هدف از خصوصی سازی، تبدیل کردن نظام آموزشی به بنگاه اقتصادی می باشد.
ولی آیا میتوان آموزش را نیز به صورت خصوصی اداره کرد؟ پیامدهای این مسئله چه می باشد؟ هماهنگی و سنخیت این نوع نظام آموزشی با نظام و حکومتی که ادعای اسلام میکند در چه وضعیتی قرار میگیرد؟ اینجاست که باید به دولتمردان و سیاست مداران بگوییم داداش! اشتباه داری میزنی، گویا دولت اصل کاری که صنعت و مسائل دیگری میباشند را کنار گذاشته و مستقیما سراغ آموزش که حساس ترین حوزه میباشد آمده است!؟ با کمی تأمل و تفکر به این نتیجه خواهیم رسید که ثمره این نوع آموزش این است که هر چقدر پول بدی به همان اندازه (چیز یادت میدیم). اما این مهم را کمی ریزتر و تخصصی تر کنیم بحث های جدیدتر و جدی تری مطرح میشود. در حکومت جمهوری اسلامی ایران با گذشت نزدیک به چهار دهه از انقلاب اسلامی با وجود سرمایه ها و منابع عظیم مالی و درآمدی اعم از نفتی و… که هر ساله و هر روزه دولت به دست آورده، هنوز افرادی هستند که حتی به نان شب هم محتاج اند، یا اگر کمی فراتر برویم مدرسه ای ندارند که بخواهند در آن درس بخوانند؛ نمونه های این موضوع در همین استان کهگیلویه و بویراحمد قابل مشاهده میباشد؛ حال به نظر شما کسی با این وضعیت توانایی پرداخت شهریه لازم برای سواد آموختن را دارد؟

با جدیت میتوان گفت: این نوع سیاست نتیجه ای جز تبدیل نظام آموزشی به یک بنگاه اقتصادی و در نتیجه تبعیض، تضاد طبقاتی(محرومیت یک قشر از تحصیل) ندارد و نخواهد داشت. بنده به عنوان دانشجوی علوم سیاسی با آشنایی با اندیشه های سیاسی مختلف اعم از اقتصاد لیبرالی و نظام سرمایه داری و انتقاداتی که به طور کل از خصوصی سازی دارم، همه این ها به کنار، ولی چرا دولت این نوع سیاست لیبرالی و نظام بازار آزاد خود را از صنعت، مسکن، ورزش و…آغاز نمیکند؟ خیلی ساده میگویم ادامه این روند باعث میشود در آینده نه چندان دور یک عده در نظام و حکومت اسلامی از ادامه تحصیل محروم بمانند حال شاید از تحصیل محروم نمانند، ولی کیفیت آموزشی و امکاناتی که در آموزشگاه ها و مدارسی که یک دانش آموز روستایی در مدرسه دولتی در آن تحصیل میکند کجا و کیفیت آموزش و امکاناتی که در مدارس و آموزشگاه های پولکی و آقازاده ها هست کجا؛ و این به دور از عدالت است و حکومت اسلامی و اسلام فقط با عدالت و عدل زنده است و لاغیر. اگر در حکومتی این وضعیت وجود داشته باشد مطمئنا بخشی از عدالت نقض شده است.

انتهای پیام/

اخبار مرتبط

نظرات کاربران

  • توصیه ی اخلاقی و حقوقی

    نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا،نشر اکاذیب و تهمت و ... منتشر نمی شود

تبلیغات
تبلیغات

گزارش تصویری

نظر سنجی

نظر شما در مورد سایت چیست؟

View Results

Loading ... Loading ...
یاسوج
١۵(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۴.١٢(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۴.١٢(in)

تقویم شمسی

اسفند ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
« بهمن   فروردین »
 1234
۵۶۷۸۹۱۰۱۱
۱۲۱۳۱۴۱۵۱۶۱۷۱۸
۱۹۲۰۲۱۲۲۲۳۲۴۲۵
۲۶۲۷۲۸۲۹