رسول سروش نیا

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران

آموزش و پرورش، قتلگاه استعدادها

“آموزش و پرورش، قتلگاه استعدادها” آری….حتما” با خواندن این عنوان ابروهایت را از تعجب بالا انداختی و با خود گفتی عنوان مطلب، ابهام دارد. مگر می شود؟ مگر نه این است که فاخرترین جایگاه در یک کشور، متعلق به نظام آموزش و پرورش است؟ چگونه ممکن است جایگاهی که با هدف رشد و تعالی انسان…

“آموزش و پرورش، قتلگاه استعدادها”

آری….حتما” با خواندن این عنوان ابروهایت را از تعجب بالا انداختی و با خود گفتی عنوان مطلب، ابهام دارد. مگر می شود؟ مگر نه این است که فاخرترین جایگاه در یک کشور، متعلق به نظام آموزش و پرورش است؟ چگونه ممکن است جایگاهی که با هدف رشد و تعالی انسان ها بنا نهاده شده است، به محل قربانی شدن این انسان ها بدل شود؟

برای یافتن پاسخ چنین سوالاتی، شاید بهتر باشد با همین ابهام بحث خود را پیش ببریم!

ابهام خیلی اساسی است. باید روشن شود که آیا آموزش و پرورش و دانشگاه ما – به عنوان مرکز خلاقیت و ایده پردازی – باید به سیاست و اقتصاد خط بدهد یا برعکس، سیاست و اقتصاد است که باید به علم و دانش، و فرهنگ و نهادهای سازنده ی دانش و فرهنگ جهت و خط بدهند؟ جایگاه آموزش و پرورش و دانشگاه در نظام سازی ما کجاست؟ الآن چه وضعی دارند؟ آیا آن جایگاه، جایگاه مطلوب است؟ اصلا” آیا در حال حاضر آموزش و پرورش ما محل تولید علم و اندیشه است؟ کودکی را در نظر بگیرید که در رحم مادر، خود را آماده ی زندگی بیرون از رحم می کند. برای خود ریه، چشم و معده می سازد که در بیرون از رحم از هوا استفاده کند و اشیا را ببیند و غذاها را هضم کند. وگرنه با خروج از رحم نمی تواند ادامه ی حیات دهد. اگر قلب خود را در دوران جنینی تکمیل و آماده نکند، در اولین ساعات زندگی بیرون از رحم می میرد.

حال باید پرسید که نظام آموزش و پرورش ما به عنوان این رحم پرداخت کننده ی انسان چقدر دانش آموزان ما را آماده ی زندگی بیرون از خود کرده است؟ البته نباید از انصاف دور و منکر کارهای انجام گرفته شویم! تغییراتی در مدل های آموزش و کتاب های درسی صورت گرفته و در دانشگاه هم تعداد مقالات بیشتر شده و تعداد دانشگاه ها هم بیشتر شده است! اما آیا ارزش یابی فرهنگی و شخصیتی یک جامعه با شاخص های کمی و آماری قابل انجام است یا با شاخص های کیفی و محتوایی؟ تکیه بر آمار و ارقام به منظور اثبات رشد و پیشرفت علمی هر چند نیاز است اما اگر به یک اصل اساسی تبدیل شود و به مرور این گونه آمارها ملاک پیشرفت علمی قرار گیرد، نظام آموزش و پرورش را در دوری باطل قرار خواهد داد که نگاه به آینده را از مسئولین سلب می نماید.

نظام آموزش و پرورش ما باید بداند و معتقد باشد که نمی تواند از آرمان ها و ارزش های جامعه جدا باشد. نظام آموزش و پرورش در یک کشور، آینه ی آرزوها و آرمان های مردم آن کشور است و به همین خاطر باید با فلسفه ی کلی زندگی ملت، تطبیق داشته باشد. اما آیا چنین تطبیقی در نظام آموزش و پرورش ما وجود دارد؟ آیا مسیر پیش روی نظام آموزش و پرورش ما همان مسیر درست تعلیم و تربیت است؟

اصلا” آیا می دانیم در تعلیم و تربیت اسلامی، اولین و مهم ترین مساله، مساله ی تعلیم و دعوت به عقل است؟ یکی مساله ی علم و تعلیم است و دیگری مساله ی پرورش عقل. مساله ی علم، همان وجه آموزش “نظام آموزش و پرورش” است. اما در یک “نظام آموزش و پرورش” صحیح و کامل کافی نیست که برخی معلومات را به دانش آموز انتقال دهند. بلکه هدف بالاتر نظام آموزش و پرورش، باید پرورش عقل دانش آموز و ساختن شخصیت او باشد. یعنی نیروی فکری وی را پرورش و استقلال دهد و نیروی ابتکار و خلاقیت را در او زنده کند. البته اینکه نظام آموزش و پرورش ما در همین وجه آموزش هم موفق بوده یا نه، جای تردید است! و از دست رفتن جایگاه بسیاری از رشته ها در دانشگاه ها و فضای عمومی جامعه، به خصوص رشته های علوم پایه و علوم انسانی و در سال های اخیر علوم فنی و مهندسی بر این تردید افزوده است. چرا هر ساله به هنگام انتخاب رشته ی تحصیلی، شاهد هجوم دانش آموزان به رشته ی تجربی هستیم؟ به گونه ای که طی سال های اخیر و به خصوص در استان هایی که به لحاظ اقتصادی و امکانات رفاهی در رده های پایین تر جامعه هستند شاهد هستیم که در دبیرستان ها رشته های ریاضی و فنی و ادبیات و علوم انسانی، به حد نصاب تشکیل کلاس درس نمی رسند و در عوض چندین کلاس درس برای رشته ی علوم تجربی تشکیل می شود. آیا با چنین وضعیتی تولید علم می شود؟ آیا چنین نظام آموزشی قادر خواهد بود نیروی نخبگانی لازم جهت پیشبرد اهداف جامعه را در حوزه های مختلف تربیت کند؟ آیا نیروی انسانی که تربیت می کند متناسب با نیازهای جامعه است؟ چند درصد از دانش آموخته های دانشگاه های ما از راه علم و رشته ی تخصصی خود امرار معاش دارند؟ چنین عدم انطباقی در بین رشته های مورد پذیرش دانشگاه ها و فضای صنعت و کسب و کار به چه عواملی بستگی دارد؟

البته شاید یک عامل اساسی در بروز چنین مشکلاتی، ضعف در وجه پرورش “نظام آموزش و پرورش” باشد. این که ما شاهد آمار بالای تغییر رشته ی دانشجویان در دانشگاه ها در مقاطع بالاتر هستیم چه عاملی می تواند داشته باشد جز عدم شناخت این دانشجو از استعدادها و توانایی های خود در دوران تحصیل در مدرسه؟ آیا اگر نظام آموزش و پرورش ما، در شناخت استعدادها به چنین دانش آموزانی کمک می کرد، از همان سال دوم دبیرستان مسیر زندگی خود را بهتر انتخاب نمی کردند؟ حتی امسال شاهد بودیم که رتبه های یک و دوی کنکور ادبیات و علوم انسانی و بسیاری دیگر از رتبه های برتر، تا سال سوم دبیرستان در رشته های دیگر مشغول به تحصیل بوده اند. باید از خود بپرسیم که نقش “نظام آموزش و پرورش” در کمک به دانش آموزان برای شناخت استعدادها و توانایی هایشان و انتخاب مسیر درست چیست؟

شاید بهتر باشد – و البته لازم باشد – برای یافتن پاسخ چنین سوالی بر نظام آموزش و پرورش کشورهای حوزه ی اسکاندیناوی – فنلاند، سوئد، اتریش، و …نظری داشته باشیم. حتما” برای شما هم جای سوال است که چرا این کشورها در رشد علم، سرعت بسیار بالایی دارند و در کسب رتبه های برتر المپیادهای علمی جهانی، سهم بسزایی در کسب رتبه های برتر دارند؟

جالب است بدانید فنلاند، کوتاه ترین ساعت آموزش در مدرسه و در عین حال، بهترین نتیجه  را در بین کشورهای اروپایی دارد. دانش آموزان از سال اول تا سال ششم ابتدایی با یک معلم و یک کلاس می مانند. در چنین حالتی می توان گفت که مدرسه، حالت ادامه ی خانه را برای دانش آموزان دارد و قطعا” چنین معلمی، نقش بسزایی در تربیت و پرورش عقلی دانش آموزان خود خواهد داشت. در فنلاند شرایط معلم شدن بسیار سخت است و لازم است که حداقل مدرک دانشگاهی او کارشناسی ارشد باشد. اما پس از گزینش معلم، در روش تدریس به او آزادی عمل داده می شود. در سالن غذاخوری مدرسه خدمه ای وجود ندارد و دانش آموز خود باید غذایش را بگیرد و پس از غذا، کار نظافت را خودش انجام دهد. در مدارس این کشور، بر روی موسیقی، ورزش، و هنر تاکید می شود. و قطعا” چنین کارهایی در یک “نظام آموزش و پرورش” کمک فراوانی به شناخت استعدادها و توانایی های دانش آموز رشد چند وجهی و جامعیت شخصیت و در نهایت انتخاب مسیر درست زندگی به او خواهد کرد. در حال حاضر فنلاند به داشتن بهترین مدل های “آموزش و پرورش” شهرت دارد و هیات های مختلفی از همه جای دنیا، به طور مستمر از این کشور بازدید می کنند تا به راز موفقیت آنها  پی ببرند. این در حالی است که معلم شدن در نظام آموزش و پرورش ما بسیار راحت است. به گونه ای که مشاهده شده طی سال های اخیر، رتبه هایی در حدود پنجاه هزار منطقه نیز در گزینش نهایی دانشگاه فرهنگیان که متولی امر تعلیم و تربیت معلم در نظام آموزش و پرورش است، قبول شده اند.

در کشور های اسکاندیناوی، درس فلسفه ی علم را در سطح دبیرستان اجباری کرده اند. آنها دانش آموز را از همان ابتدا استدلالی بار می آورند. اما نظام آموزشی ما حفظی است و تنها کسانی می توانند وارد دانشگاه شوند که بهتر حفظ کنند. تو باید حافظه ی قوی تری داشته باشی نه خلاقیت بالاتر! آنها این گونه کودکان خود را استدلالی و جامع بار می آورند در حالی نظام آموزش و پرورش ما به گونه ای است که ما باید فرزندان خود را از مقطع راهنمایی وارد موسسات کنکوری کنیم و هزینه بدهیم که چگونه تست زدن را یاد بگیرند. آنها این گونه کودکان خود را با استعدادهایشان آشنا می کنند و در انتخاب مسیر درست زندگی، راهنمایی و هدایت شان می کنند و ما این گونه آنها را از قرار گرفتن در مسیر موفقیت و کارآمد بودن محروم می کنیم!

آنها معلم هایشان را ارج می نهند و زمینه های تمرکز معلم را بر رسالت “آموزش و پرورش” فراهم می آورند. اما ما این گونه نیستیم و حتی گاهی معلم دلسوز و کارآمد ما، برای گذران زندگی، ناچار است به کارهای دیگری بپردازد….

آنها به دانش آموز به عنوان سرمایه ی اصلی آینده ی مملکت خویش می نگرند و معلم را ارج می نهند. بی شک ما روزی به اشتباه بودن مسیر پیش روی “آموزش و پرورش” خود پی خواهیم برد که قربانی شدن استعدادها و نخبگان خود را در قتلگاه پایانی این مسیر شاهد باشیم….!

پس به یاد داشته باشیم که علم عزت می بخشد…. آنگونه که حضرت امیر علیه السلام فرمود: “العلم سلطان….” و سلطان یعنی “اقتدار”

اما…..

ببستی چشم، یعنی وقت خواب است             نه خواب است آن، حریفان را شتاب است

نظرات کاربران

  • عرفان1999 ۱۵:۳۸ چهارشنبه, ۴ شهریور, ۱۳۹۴

    با تشکر از مطلب مفیدتون. واقع چند درصد از رتبه های زیردوهزار ما وارد دانشگاه فرهنگیان میشن؟. چه تعداد از مدیران و معلمان با بحث مهم فلسفه علم اشنایی دارند؟. اموزش و پرورش ما هیچ کمکی به استعدادیابی که نمیکنه بلکه استعداد سوزی فراوانی هم داره که این موضوع رو میتوان در فرایند انتخاب رشته مشاهده کرد و خیلی از مشاوران مدارس در منطقه ما اصول اولیه مشاوره رو نمیدونن. اموزش و پرورش ما داره به سمت تکنسین سازی صرف میره ان هم به طور نادرست یعنی تکنسین خلاق پرورش نمیده در نتیجه هم راه رو اشتباه میره هم راه رفتن رو اشتباه میره در صورتی که نیاز ضروری ما تولید تئوریسین هاست تا تئوری های غلط و پوسیده اقتصاد ,سیاست ,حقوق, تربیت…رو اصلاح کنه. در پایان توصیه میکنم واحدهای درسی کشورهای پیشرفته رو مطالعه کنید تا تنوع و پویایی رو مشاهده کنید,مثلا در مدارس زاپن موسیقی و هنر و خنده جزو برنامه های مهم مدارس هستن و هرمنطقه با توجه به وضع اقتصاد و فرهنگش کتاب های خاص خودش رو داره.

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 22 Thumb down 3

    پاسخ دادن
  • یوسف م ۱۷:۱۵ چهارشنبه, ۴ شهریور, ۱۳۹۴

    با سلام و خدا قوت…
    تشکر میکنم از مطلب مفید و البته قابل تامل شما.
    به نظر من مشکل از آنجایی شروع میشود که آموزش پرورش بازیچه دست سیاست شده است و مدیریتی ثابت بر آن حکم فرمایی نمیکند و به جای رسیدن به آرمان مشخص،با تعویض مدیر ،آرمان نیز تعویض می شود و مدیر جدید بر آرمان های قبل و بعضا کارهای انجام شده سابق،پشت پا می زند…
    از دیگر مشکلات آموزش پرورش بی توجهی مسولین به دانشگاه فرهنگیان است.بر خلاف توجه ویژه رهبری به این نهاد عظیم،خیلی ها بی تفاوت اند…
    نظام آموزشی دانشگاه های فرهنگیان ما دچار نقصان است،مثلا ورودی های سال اول پذیرش واحد ها ی زیادی را پاس کرده بودند که بعدا گفته شد اشتباهی پاس شده و عملا به درد نخور هستند و باید واحد های جدید را پاس کنند و این ماجرا همچنان ادامه دارد…
    همانطور که میبینم در دانشگاه های ما مدرک گرایی رشد کرده است و کارآمدی علوم به حاشیه رفته است،بنابراین بسیاری از علوم دانشگاهی در برطرف کردن مشکلات کشور فلج شده
    این است حال و روز آموزش و پرورش امروز ما…
    اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب العصر والزمان

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 8 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • هادی غفاری ۱۷:۳۶ چهارشنبه, ۴ شهریور, ۱۳۹۴

    به نکته ی قابل بررسی ای اشاره کردید؛ امیدوارم این چنین نوشته هایی به دست مسئولین امر برسد

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 6 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • محمد جواهری ۱۸:۴۹ چهارشنبه, ۴ شهریور, ۱۳۹۴

    با سلام و عرض خسته نباشد به شما که وقت گذاشتید.
    اما یه سوال دانش آموز باید آرمان خواه باشد یه نظام آموزشی کشور؟
    اگر یکی را انتخاب کردید باید بگم که پاسخ اشتراکی از ایندوست،بی آرمانی یک دانش آموز دبیرستانی امروز یعنی این شعر از زبان یک معلم:
    ….. شما(دانش آموزان) منتظرید تا من برگردم و برایتان آسمان هنر را در تنگ بی قواره چهار گزینه یک تست،قاب بگیرم.
    راستی چه فاصله دور و بیهوده ایست از آن سوی میز تا این سوی ان….(هامون سبطی)
    با چنین طرز فکری آموزش و پرورش باید از مفاهیمی چون تفکر و خلاقیت واستدلال خداحافظی کند و این برای یک مملکت یعنی فاجعه!
    بی آرمانی آموزش و پرورش یعنی اینکه سند تحول بنیادین آموزش در سال ۹۰ امضا شده اما تحول در همه چیز دیده ایم بجز
    اموزش!!!
    اگر اموزش و پرورش را ماشین یک ماشین در نظر بگیریم دانش آموزمسافرموقتی ومعلمان راننده آن هستند، اما آرمان کجاست؟
    ارمان مسیر است. مسیر که مشخص نباشد مهم نیست سوار ماشین باشی یا هواپیما یا f16 نتیجه واضح است….. هییییچ به کجا….. هردو باید این مسیر را بپیمایند.
    و در نهایت آرمان خواهی یعنی حذف اصطلاح “فارغ التحصیل ” از فرهنگ لغت کشور…..
    باشد که مقبول افتد

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 10 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • سیروس خلیلی ۱۹:۳۶ چهارشنبه, ۴ شهریور, ۱۳۹۴

    عرض خداقوت خدمت دوست گرامی جناب سروش نیا.. اینکه در این وانفسای یادداشت باران سیاسی سایت های خبری دغدغه تان این موضوعات اجتماعی است جای تقدیر فراوان و ستایش است. بدانید نقد واقع بینانه اجتماعی همیشه پیروز است.

    از بزرگ ترین اشکالات نظام آموزشی ما که فکر نمی کنم چندان اصلاح جدی در آن صورت گرفته باشد بحث هدایت تحصیلی است.این روزها که دوستانی را می بینم که در شرف انتخاب رشته ی دبیرستانشان هستند.و هنوز به جمع بندی نرسیده اند.من بخشی از این اشکال را متوجه این نظام تعلیم و تربیت می دانم که به فکر کشف و تقویت استعداد های دانش آموزانش نیست. بفکر آموختن معرفتی برای شناخت نیست تا بدین جهت  شخصیت شناسی و خود شناسی ای به دانش آموزش جهت زندگی اش ارائه کند.آمار تغییر رشته دهندگان در دوره ی ارشد به نظرم آن قدر هائی است که ما را به اصلاح این روند تشویق کند.

    ضمنا جالبه که در اسناد بالا دست کشور مثل سند تحول بنیادین آموزش و پرورش اشاره به موضوع هدایت تحصیلی شده.. این یعنی مسئولین اصلی واقفند به این مشکل.. اما ما توفیقی در اجرا دستگاها نمی بینیم. بنابراین آنچه مهمه تلاش جدی و همت مسئولانه دستگاه های مرتبط برای این موضوع است.

    از صمیم قلبم آرزو می کنم این سیستم عجیب و غریب و دردایجاد کن بهبود پیدا کنه و همچنین سال به سال از آمار افرادی که وارد رشته و گرایشی غیر از آنچه که آن را دوست دارند می شوند،کاسته شود.
    *به ناامیدی از این در مرو؛ بزن فالی/بود که قرعه دولت به نام ما افتد(حافظ)

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 8 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • دژند ۱۹:۴۲ چهارشنبه, ۴ شهریور, ۱۳۹۴

    سلام باتشکر ازمطلب خوب وعلمی شما . اگر فرمایشات حضرت آقا درباره لزوم تحول بنیادین در آموزش وپرورش که سالها قبل اعلام فرمودندن عملیاتی شود و مدیران انقلابی و متعد به مبانی اسلام وخلاق واینده نگر در سطوح مدیریتی کلان ومیانه کشور به کار گرفته شود شاهد شکوفایی استعدادها و بروز خلاقیتها درمیان دانش اموزان خواهد شد.

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 8 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • سید بهنام طالب کیش ۱۹:۵۵ چهارشنبه, ۴ شهریور, ۱۳۹۴

    سلام.متشکر برای انتخاب موضوعی به این مهمی
    چندتا نکته:
    ۱٫برای رسیدن به آموزش و برورش فعال و قدرتمند صرف تطبیق دادن آموزش و برورش خودمون با سایر کشور ها راه علاج نیست چرا که بسیاری از مدیران برجسته آموزش و برورش دست به این کار زدن و نتیجه ای حاصل نشد این تطبیق صرفا کسب اطلاعات خواهد بود و نه بیش تر و باید به فکر راه دیه باشیم
    ۲٫به نظر من مهم ترین مشکل آموزش و برورش ما آموزش متمرکزه که مشکلات زیادی رو به همراه میاره به خصوص کشور خودمون چون فرهنگ و آداب و رسوم مناطق مختلف کشور بسیار با هم تفاوت داره اما آموزش برای همه یکیه
    ۳٫از دیگر مشکلات نظام بروکراسی شدید در کشورمونه که متاسفانه نه تنها مربوط به آموزش برورش نمی شه و اگر بهترین شرایط و امکانات هو در اختیار آموزش و برورش قرار بگیره و بهترین استعدادها به این حوزه بیان به قول معروف همون آشه و همون کاسه
    ۳٫مطالب شما به شدت کلی و صرف دغدغه و دردو دل بود نه ارایه راهکار
    ۴٫باید برسید نقش مدیران اموزش و برورش چه قدره تو به وجود اومن این مشکلات؟ متاسفانه شما اشاره ای به این مورد نکردید و ار اشاره ای شد قابل تامل نبود
    ۵٫تشکر بابت برداختنتون به این موضوع

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 7 Thumb down 2

    پاسخ دادن
    • عرفان1999 ۲۲:۳۹ چهارشنبه, ۴ شهریور, ۱۳۹۴

      با عرض سلام خدمت دوست عزیزم سید بهنام. با بعضی از نکات جنابعالی موافقم اما با نکات۱ و ۳ مخالف . باید دقت کرد که مطلب اقای سروش نیا پایان نامه نیست بلکه یادداشتی رسانه ای است و بنابراین نمیتونه به طور گسترده به همه موضوعات بپردازه و قطعا این کار شما در دانشگاه فرهنگیان هستش و در برخورد با چنین معضلاتی ابتدا باید افرادی به طور کلی و اجمالی وارد عمل شوند و جرقه ای در ذهن دیگران ایجاد کنند تا این موضوعات به طور علمی از سوی کسانی که تخصص علمی دارند در قالب مقاله و تز و پایان نامه بررسی بشه. به عقیده من هدف نویسنده کپی برداری از سایر نظام های اموزشی برای ایران نبوده بلکه نشان دادن موضوع تاثیر کارامدی اموزش و پرورش بر رشد و پیشرفت کشورها بوده و قطعا ما باید الگوی منحصر به خودمون با استفاده از تجربیات دیگر کشورها ابداع کنیم که بار سنگینی روی دوش شما معلمین گرامی قرارمیده.

      Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 19 Thumb down 0

      پاسخ دادن
    • رسول سروش نیا ۱۳:۰۴ پنج شنبه, ۵ شهریور, ۱۳۹۴

      سلام خدمت شما دوست گرامی
      از شما و دیگر دوستان که اینچنین موشکافانه و دقیق، بند بند این یادداشت رواز هم گسسته و با نظرات و انتقادات ارزشمندتان به تکمیل بحث کمک می کنید بی نهایت سپاسگزارم….اما باید مراقب باشیم که اهداف و وسایل را جابجا نبینیم….حتما” شما هم موافق هستید که ما باید شیوه ی برنامه ریزی را از برخی کشورهای دیگر یاد بگیریم. اما این به معنی گرفتن برنامه از آنها نیست….چرا که تاکید نگارنده ی مطلب، بر تعلیم و تربیت اسلامی بوده و این چنین نگاهی در برنامه های آنها جایی ندارد. اما بسیار خوب است مه ما مثلا” نظم و انضباط کاری را از شرق آسیا یاد بگیریم. اشاره و توصیه ی نگارنده به عقل اسلامی در آموزش و پرورش بوده….اما ما می بینیم کشورهای دیگر بر اساس همان عقلانیت مدرنی که در فلسفه ی جدید خئد طراحی و تئوریزه کرده اند با سرعت، دقت، و برنامه ریزی و افق مشخصی در حرکت اند!!
      زیبایی انتقاد و پیشنهاد به همین است که زمینه ی خروج از قالب ها و محدودیت های یادداشت نویسی را فراهم آورده و به هر چه پر بار تر شدن مطلب کمک می کند. و نویسنده، باید انتقادپذیر باشد….
      وجودتان پر از آگاهی….

      Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 8 Thumb down 0

      پاسخ دادن
  • نیمار ۶:۵۹ پنج شنبه, ۵ شهریور, ۱۳۹۴

    با سلام به دوستان
    مطلب خوبی بود
    امیدوارم روزی ما هم بتونیم روش صحیح آموزش را اجرا کنیم

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 5 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • امین موسویان فر ۱۴:۰۶ پنج شنبه, ۵ شهریور, ۱۳۹۴

    سلام
    مقاله خوبی بود.
    اما معتقدم نظام اموزش وپرورش بخشی از یک سیستم بزرگ است.اگر شما بهترین روش های اموزشی و پرورشی را در قالب سند تحول بنیادین آموزش و پرورش قرار دهید و ان را اجرا کنید ویک نظام اموزش و پرورش ارمانی بدور از سیاسی کاری هم داشته باشید تا زمانی که مابقی سیستم سالم نباشد تحولی رخ نخواهد داد یا اگر تحولی باشد اندک است.مشکلات اقتصادی مشکلات فرهنگی(ناشی از تهاجم فرهنگی) مشکلات اجتمایی همه بر اموزش و پرورش ما تاثیر عمیق گذاشته اند ودر کنار انها مشکلات اساسی در خود این وزارتخانه باعث ایجاد چنین فضایی شده.
    و امیدوارم مسولان این مملکت به فکر حل این بحران ها باشند تا نسل های بعد چنین معضلاتی را نداشته باشند.

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 4 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • سید محمد محققیان ۱۵:۱۲ پنج شنبه, ۵ شهریور, ۱۳۹۴

    بسم الله الرحمن الرحیم
    موضوع خوب بود .کار هم بد نبود ولی وقتی یاداشت اول شما رو خوندم انتظار داشتم در مورد بعد بهتر از این کار کنید.شما مساعلی رو گفتید که اکثر افراد و مسعولین میدونن حتی از دید من ناقص هم گفتید و موارد دیگری هم هست که باید حتما مورد توجه واقع بشه.مثل اینکه چرا هیچ کدوم از دروس ما جنبه عملی ندارن یا مثلا چرا مشاور های ما اینقدر ضعیف عمل میکنن و یا …
    متاسفانه این مقاله جنبه انتقادی داره نه پیشنهادی .همچنین قیاس ها میتونست بهتر باشه مثلا بهترین مقایسه میتونه با ژاپن باشه چون یه کشور اسیایی هست وبرنامه ریزی هاش دراز مدته_ یعنی برای ۲۰ یال دیگه برنامه ریزی کنیم _بهتر میشه ازش الگو گرفت تا اروپا که مردمش به درجه بالایی از خرد فردی رسیدن که خرد جمعیشون رو به واسطه اون بالا بردن.
    در کل مشکل آموزش پرورش ما تو این چند خط جا نمیشه .
    نکته دیگه ای که به ذهن خود من رسید اینه که در رشته تجربی ما نخبه های زیادی داریم که شما بزرگترین مشکل نخبه ها رو نگفتید اونم اخلاق معلم و مدیران و معاونین هست.معلمان خوب اکثرا بهترین مطالبشون رو تو کلاس خصوصی هاشون میگن.مدیران هم که خیلی هاشون به شکلی برخورد میکنن که در دانش آموز رعبی به وجود میاد که حتی نمیتونه سوالاتش رو بپرسه چه برسه به انتقاد.
    همچنین مدارس که بایدکمک کنن تا دانش آموزان به مساعل دینی بیشتر آشنا بشن دارن مسیر عکس رو طی میکنن به شکلی که نماز جماعت فقط در چند ماه اول برگار میشه و…-شاید بگید چرا این رو گفتن و این به نخبه ها ربطی نداره ولی در واقع نخبه ای که از مساعل دینی بدور باشه به اندازه نخبه ای که دین رو داشته باشه خوب نیست .
    یا مثلا در بحث اختراعات من میشناسم کسی رو که طرحی داشت بسیار هم کار بردی که میتونست باعث کم شدن مصرف اب بشه ولی به دلیل اینکه کسی نبود راهنماییش کنه که چطور فنر دستگاه رو از لحاط اندازه و… تنظیم کنه و چطور این فنر رو پیدا کنه طرحش با شکست مواجه شد.
    اینها انتقاداتی بود که من در طی ۱۵ دقیقه به ذهنم رسید انتقادات دیگری هم بود که نمیشه اینجا گفت.
    در کل من این یاداشت رو در سطح متوسط میدونم و امیدوارم انتقاد های من که شاید نا درست باشن مفید واقع بشه و باعث چکش کاری بشه. یه پیشنهاد دارم دفعه بعد که خواستید یاداشت بنویسید اینطور فکر کنید که شخص مهمی این متن رو میخونه.مطمعن باشید بار متنتون بالاتر میره.
    یا علی

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 8 Thumb down 2

    پاسخ دادن
  • علی ۲۲:۵۲ پنج شنبه, ۵ شهریور, ۱۳۹۴

    سلام
    مطلب خوب اما کامل و جامع نبود،مسئله پرورش نسل برای آیندهبسیار مهم و کلیدی است. در مبانی اسلامی هم تاکید فراوانی روی ان شده، لذا باید این موضوع و ابعاد مختلف و پیچیده آن با دقت و حوصله زیاد مورد بررسی قرار گیرد

    امتیاز به این نظر: Thumb up 2 Thumb down 1

    پاسخ دادن
  • احسان امیرخانى ۱۱:۰۷ جمعه, ۶ شهریور, ۱۳۹۴

    با سلام خدمت همه بزرگواران
    ضمن تشکر از آقای سروش نیا بخاطر مطلب جالبی که گذاشتن؛ واقعا مطلب عین واقعیت و حرف دل اکثرجامعه ست!! انشاء الله روزی برسه که این برنامه ها تو کشورمون اجرایی بشه و شاهد پیشرفت های چشمگیری در ایران عزیزمون باشیم

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 7 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • چنگیز آشوری ۲۲:۱۸ جمعه, ۶ شهریور, ۱۳۹۴

    بسم الله الرحمن الرحیم
    با سلام و احترام خدمت برادر گرامی مهندس سروش نیا
    این مطلب واقعا میتواند جدی دنبال بشود… به نظر حقیر مسائل مهم و حیاتی امروز مملکت خانواده و اخلاق و فرهنگ است… مسائلی هست که نمیشود عیان بیان کرد…از یک طرف علم و آگاهی بنده به آن نمیرسد و از طرفی بنیانهای موجود غیر از این وضع را نمیطلبد…عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی بقول حافظ جان…اما سوالاتی در ذهن ما وجود دارد که خیلی وقتها حتی بیانش هم بی خطر نیست… اما خدا را شکر که ما بقدر کافی توجیه داریم برای همه اعمالمان انشالله روز قیامت هم بتوانیم از این توجیهات استفاده کافی را ببریم… و السلام

    امتیاز به این نظر: Thumb up 3 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • مجتبي يداللهي ۱۳:۰۴ شنبه, ۷ شهریور, ۱۳۹۴

    با سلام
    نکات جالبی رو اشاره کردید و متاسفانه عین واقیت موجود در جامعه ی ماست.
    البته مقایسه نظام آموزشی ایران با سایر کشور های پیشرفته به نظرم زیاد کار جالبی نیست چون باید شرایط عمومی و وضعیت جامعه کشور ها هم مورد توجه قرار گیرد.
    باز هم تشکر از آقای سروش نیا بابت ارایه ی این مطالب ارزشمند

    امتیاز به این نظر: Thumb up 2 Thumb down 2

    پاسخ دادن
  • علی آذرنژاد ۱۸:۱۵ یکشنبه, ۸ شهریور, ۱۳۹۴

    با سلام خدمت دوست عزیز اقای سروش نیا
    مطلب خوب و به جایی بود و واقعا نیاز جامعه رو مورد بحث قرار دادید.
    ولی نقدی که وارد هست اینه که تیتری که انتخاب کردید خیلی تند بود و باید تیتر لطیف تری رو انتخاب می کردید.
    و نکته بعدی هم اینه که باید در متن از نکات مثبت نظام اموزش و پرورش هم یاد می کردید ولی در کل پرداختن به چنین مساله ای نیاز بود.

    امتیاز به این نظر: Thumb up 2 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • میثم ۲۰:۱۲ یکشنبه, ۸ شهریور, ۱۳۹۴

    با سلام خدمت برادر عزیزم رسول و همه دوستان
    ممنون رسول جان بابت دلسوزیت و مطالب مفیدت ولی حیف که کسی نیست عمل کنه وگرنه همه اینارو هم مردم هم مسیولین میدونن ! ولی نمیدونم چرا وضعمون اینه !!
    ان شاالله که درست بشه …

    امتیاز به این نظر: Thumb up 0 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • Omid ۴:۴۰ چهارشنبه, ۱۸ آذر, ۱۳۹۴

    خدا پدرتون رو بیامرزه حرف دل همه دانش اموزا رو زدید. ممنون

    امتیاز به این نظر: Thumb up 0 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • مستضعفین تی‌وی ۱۵:۲۰ شنبه, ۳ مهر, ۱۳۹۵

    ویدئو/ عاقبت خصوصی سازی مدارس

    http://www.mostazafin.tv/video/7187

    امتیاز به این نظر: Thumb up 0 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  • توصیه ی اخلاقی و حقوقی

    نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا،نشر اکاذیب و تهمت و ... منتشر نمی شود

تبلیغات
تبلیغات

گزارش تصویری

نظر سنجی

نظر شما در مورد سایت چیست؟

View Results

Loading ... Loading ...
یاسوج
٩(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۴.٢٩(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۴.٢٩(in)