• امروز : سه شنبه - 26 بهمن - 1400
  • برابر با : Tuesday - 15 February - 2022
0

به عبدالحسین نگویید!

  • کد خبر : 39858
  • 28 مهر 1400 - 22:26
به عبدالحسین نگویید!
کاش عبدالحسین این هفته به زیلایی نرود و خبر سوختن فرزند همرزمش در آتش فقر و نابرابری اجتماعی را نشنود!

به گزارش دنانیوز؛ محمد سلیمی‌راد، کارگردان و هنرمند هم‌استانی که خود نیز فرزند شهید است و درد همه‌ی فرزندان شهید را لمس کرده و می‌فهمد با تاثر از حادثه‌ی دیروز «خودسوزی فرزند شهید در آتش بی‌عدالتی مسئولین مرتبط در مقابل بنیاد شهید یاسوج» یادداشتی را به تحریر درآورده که متن آن به شرح زیر است؛

کاش به عبدالحسین نگویید تا مزه‌ی شیرین ریشه نیزارهای جزیره مینو به کامش تلخ نشود.

با غروب خورشید چهارمین روز از اوایل زمستان سال ۱۳۶۵ خبرهای نصفه و نیمه غواص‌ها مبنی بر باز شدن چند معبر از خطوط دشمن، کافی بود تا سکانداران، قایق‌ها را در آب‌های وحشی اروند به رقص وادارند. گردان‌های اعزامی از کهگیلویه و بویراحمد مثل همیشه خط‌شکن بودند و قبل از همه به قلب دشمن می‌زدند و آمارها نشان می‌دهد که حدود ۹۵ درصد از شهدای استان در خط مقدم جبهه به شهادت رسیدند.

یکی از آن قایق‌ها حامل فرزندان زیلایی، محرومترین نقطه استان بود. زیلایی با اینکه دورترین نقطه به مرکز استان است ولی بخاطر شجاعت فرزندانش، بیشترین اعزام و حضور رزمنده در جنگ هشت ساله را داشت. یکی از فرمانده هان جنگ می‌گفت: اگر یک گردان از بچه های زیلایی در اختیارم باشد در هیچ عملیاتی شکست نخواهیم خورد.

عبدالحسین فرزند دهستان زیلایی، از نیروهای خط‌شکن گردان یا رسول(س) و گروهان ویژه قاسم ابن‌الحسن(ع) بود که در حین عملیات کربلای چهار با سه گلوله تیربار از ناحیه ران و شکم بشدت مجروح شد و در حالی که مدام روده‌هایش را به درون شکمش فرو می‌برد، مردانه جنگید تا آخرین بازمانده آن قایق باشد.

عبدالحسین آن شب لحظه شهادت هم‌ولایتی‌اش، نجف‌قلی و سوختن تک‌تک همرزمانش در آتش را با چشم دید و ساعت‌ها در نیزار دشمن گوشه‌ای نگریست و گریست.

عراق آن شب با اینکه از نقشه عملیات کاملا آگاه بود، یکی از فاجعه‌بارترین اتفاقات تاریخ جنگ را رقم زد و جزایر “ام‌الرصاص” ،”قطعه”، “سهیل” و “مینو” را با گاز شیمیایی آلوده کرد تا جایی که دود و اثرش آبادان و خرمشهر را هم گرفت. متر به متر معابر و روی سیم‌های خاردار جنازه شهدا بود. نیروهایی که از نظر جسمی سالم بودند، سوار بر قایق‌ها و مجبور به ترک جزیره شدند. آتش دشمن آنقدر سنگین بود که حتی نیروهای پشتیبانی فرصت انتقال جنازه‌ها را نداشتند و عقب‌نشینی کردند.

عبدالحسین تنها شده بود و راهی جز پنهان شدن لابلای نیزار دشمن را نداشت و با بدن مجروح و شیمیایی بخاطر اینکه در تیررس تک‌تیراندازهای دشمن قرار داشت مجبور شد نزدیک به دو هفته همانجا مخفی شود و سرمای سخت زمستان را تحمل کند ولی او فرزند زیلایی بود و خوب به یاد می‌آورد که ساعت‌ها در برف و باران کوهستان اطراف روستایشان را پیاده‌روی کرد تا خودش را به یاسوج (محل اعزام به جبهه) برساند. عبدالحسینِ نوجوان، با زخم عمیقی که در بدن و ران سمت راستش داشت سعی می‌کرد با گل‌و‌لای زخمش را بپوشاند تا از شدت خونریزی حیف نشود.

تمام آن دو هفته از کنسرو و مواد غذایی که در کوله‌پشتی کشته‌های عراقی بود، استفاده می‌کرد و وقتی چیزی برای خوردن نداشت سفیدی ریشه نیزارها را می‌مکید تا همان ذره مزه شیرینی، ناامید و تلخش نکند. عبدالحسین در آن ۱۳ شبانه‌روز فقط چند ساعت خوابید و هربار موج انفجارِ لحظه شهادت همرزمانش او را بیدار می‌کرد. لحظه‌ای که قایق حامل رهام رخ جلوی چشمانش با انفجار دشمن در آتش سوخت و فقط کلاه رهام روی آب شناور ماند و دیگر چیزی از او ندید. لحظه دستگیری محمد کریم پولاب، قربانعلی خواک، کائنات خضر، فضل‌الله خوید و حمدالله سبحانی توسط عراقی‌ها که همه را با بدن‌های مجروح و نیمه‌جان در گودالی با تیرخلاص به شهادت رساندند و همه لحظات سختی که در آن مدت بر عبدالحسین گذشت.

عبدالحسین زنده ماند و ۱۳ روز پس از پایان عملیات و با زیرکی از چشم دشمن فرار کرد و به خانه برگشت. حال ۳۵ سال از آن ۱۳ روز می‌گذرد و عبدالحسین هر هفته از محل زندگی‌اش، به زادگاهش زیلایی می‌رود تا در گلزار شهدا با همرزمانش سخن بگوید و خاطراتش را زنده کند. ولی کاش عبدالحسین این هفته به زیلایی نرود و خبر سوختن فرزند همرزمش در آتش فقر و نابرابری اجتماعی را نشنود.

کاش این خبر را به عبدالحسین نگویند تا مزه شیرین ریشه نیزارهای جزیره مینو به کامش تلخ نشود و کاش عبدالحسین با خانواده روح الله، فرزند همرزمش و پدر سه فرزند روبه‌رو نشود تا جای ترکش‌هایش درد نکند.

عبدالحسین وصال‌منش جانباز جنگ تحمیلی، یکی از صدها فرزند شجاع دهستان زیلایی است که آن شب در آتش دشمن نسوخت تا امروز با شنیدن خبر خودسوزی فرزند همرزم شهیدش در آتش بی‌عدالتی و بی‌توجهی به قانون هر روز بسوزد.
انتهای پیام/

لینک کوتاه : http://denanews.ir/?p=39858

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.